Afganistan’da insani görevde bulunan Kazakistanlı
doktorlar, Astana’ya döndüler. Başkent havaalanında onları meslektaşları, yakınları
ve basın mensupları karşıladı. Kasım ayı başındaki şiddetli depremde
yaralananlara 10 gün boyunca tıbbi yardım sunan ekip, Cumhurbaşkanı’nın
talimatıyla ülkenin üç büyük tıp merkezinden seçilen en iyi uzmanlardan
oluşturulmuştu. Toplam 15 kişilik ekipte travmatolog-ortopedistler, beyin
cerrahları, anesteziyoloji ve reanimasyon uzmanları, cerrahlar, acil tıp
hekimleri ve ürologlar yer aldı. Kazakistanlı doktorlar afet bölgesindeki görev
süreleri boyunca 40’ı aşkın zor ameliyat gerçekleştirerek 100’ün üzerinde hastaya yardım etti. Uzmanlar kendi
ekipmanlarını ve cerrahi aletlerini kullanmakla kalmayıp, yerel meslektaşlarına
da eğitim verdi. Ayrıca doktorlarla birlikte Afganistan’a 18 ton insani yardım
malzemesi, ilaçlar, çadırlar ve diğer gerekli
ürünler gönderildi.
Oljas Bekarisov,
Akademik Batpenov Ulusal Travmatoloji ve Ortopedi Bilim Merkezi müdürü:
«Yanımızda en önemli ve
vazgeçilmez ekipmanımız, Yelizarov cihazını götürdük. Bu cihaz sayesinde çok
sayıda ameliyat gerçekleştirdik; çünkü travma sonrası enfeksiyon kaynaklı
komplikasyonlara sıkça rastladık. Afgan meslektaşlarımıza eğitim verdik. Ayrıca
onların Kazakistan’da eğitim alması konusunda da iyi anlaşmalar sağladık. Kendilerini
ülkemize davet ediyoruz Afganistan’daki insani görevden dönen Kazakistanlı doktorlar Astana’da karşılandı Afganistan’daki insani görevden dönen Kazakistanlı doktorlar Astana’da karşılandı».
Misyonun en genç uzmanı,
Ulusal Acil Tıp Koordinasyon Merkezi’nin üroloğu Rüstem Salimov oldu. Sınırlı
imkanlara rağmen tek başına zor bir ameliyat olan nefrektomiyi başarıyla
gerçekleştirdiğini anlattı.
Rüstem
Salimov, Ulusal Acil Tıp Koordinasyon Merkezi ürologu:
«Öncelikli
olarak idrar yolları travmalarıyla karşılaştık. Hastalara acil ve cerrahi
müdahale gerektiren durumlarda hemen yardım sağlamak zorundaydık. En büyük
zorluk ise hayati öneme sahip ekipman ve araçların eksikliğiydi. Bu koşullarda çalışırken,
ihtiyaç duyduğumuz ekipman bulunmadığında hastaları tedavi edebilmek için
alternatif çözümler geliştirmemiz gerekiyordu».
